Verona – grad vječne ljubavi

Priča o Romeu Montegiju i Juliji Kapuleti, koji su za svoju ljubav žrtvovali živote i time postali simbol prave i tragične ljubavi, razlog je zbog kojeg svake godine više od tri miliona turista posjeti Veronu. Ovaj grad na sjeveru Italije, u pokrajini Veneto, i danas je bogat trgovački centar i važan saobraćajni čvor tog dijela zemlje. Grad koji predstavlja dragulj srednjovjekovnog graditeljstva i umjetnosti, bogate istorije i kulture, razvijao se na obje strane rijeke Adiđi, i danas ima preko 250.000 stanovnika, a u njemu se nalazi više od 50 sačuvanih crkava romanskog, gotskog i renesansnog stila, kao i grandiozne palate, lijepi mostovi i raskošni vrtovi.

Verona je osnovana u četvrtom vijeku prije nove ere, a dugo vremena je bila pod rimskom vlašću. Poslije propasti Rimskog carstva dolazi pod vlast Karla Velikog. Nezavisna i slobodna država postaje 1107. godine, ali ubrzo pada pod uticaj dinastija i država sa sjevera Italije, koje su dugi niz godina gospodarile njome. Godine 1866. Verona zvanično ulazi u sastav ujedinjene Italije.

Po svom urbanističkom izgledu, kao i obilju arhitektonskog i umjetničkog bogatstva, Verona je tipičan grad Veneta. Pored mijesta povezanih s tragičnom ljubavlju Romea i Julije, za turiste je posebno privlačan sačuvani rimski teatar – Arena. On je sagrađen u prvom vijeku i imao je 22.000 mijesta, a po veličini je treći amfiteatar u Italiji. Arena je danas mjesto održavanja pozorišnih i operskih predstava, koje se tu prikazuju svake godine. Uz samu Arenu nalaze se i ostaci gradskih zidina iz 265. godine.

Svedočanstvo o prisustvu Rimske imperije u ovom gradu je i Avgustovo pozorište (Augusteo), koje se nalazi na obali rijeke Adiđi. Do današnjih dana sačuvana su i dva gradska ulaza (porte) iz rimskog doba, to su Porta dei leoni i Porta Borsari. Najljepši most Verone, Ponte di pijetra, ima pet lukova, od kojih su dva iz doba Rimskog carstva. Na mjestu nekadašnjeg Foruma nalazi se nepravilna i slikovita Pjaca dele erbe.

Od mnogobrojnih crkava i manastira koji su sačuvani u ovom gradu najveću pažnju privlači crkva San Zeno Mađore, koja se smatra najvažnijom romanskom građevinom Verone i gornje Italije. Temelji crkve podignuti su u 5. vijeku iznad groba prvog veronskog biskupa Zenona. Prvobitnu crkvicu 807. godine proširio je Pipin, a posle 1117. godine, na mjestu te crkve podiže se velika, trobrodna bazilika s ravnim krovom. Fasada i prozori ove bazilike bogato su ukrašeni reljefom s prizorima iz jevanđelja i Knjige postanja. Bronzana vrata krase reljefi sa scenama iz Biblije. Uz crkvu se nalazi odvojeni visoki zvonik iz 1045. godine. Razgledanje veronskih crkava možete nastaviti posjetom crkvi Santa Marija Antika, zatim gotskoj crkvi Santa Anastazija, u čijoj unutrašnjosti se nalaze freske Zavija, Pisanela i Mantenje, a poslije možete obići renesansna zdanja – Crkvu svetog Bernardina, svetog Đorđa i Crkvu svete Marije Organo. Pored crkava, u Veroni svakako treba obići i kompleks grobnica porodice Skaliđero (Ache Scaligere) iz 14. vijeka, zatim Gradsku palatu, kuću Mazanti, renesansnu Lođu del Konsiljo, koju je od 1476. do 1496. godine gradio fra Đovani Đokondo, zatim prekrasnu renesansnu Palatu del Kapitano i muzej u kome se čuvaju mnoga vrijedna djela italijanskog slikarstva.

 

Naravno, priča o Veroni nije do kraja ispričana bez priče o Romeu i Juliji. Turisti koji svake godine u velikom broju posećuju Veronu ne propuštaju priliku da posjete ulicu Kapelo i na broju 23 srednjovjekovnog zdanja iz 1200. godine još jednom odaju poštu Juliji. Većina njih ovu posjetu ovekoveči i fotografijama. Poslije posjete Romeovoj kući, svaki turista završava obilazak Verone posetom Julijinom grobu, koji se nalazi u manastiru Svetog Frančeska al Korso, u Via del Pontiere, broj 5. Tom prilikom obavezno se na grob nesrećne djevojke spušta buket cvijeća ili se ostavlja poruka. S tim u vezi je i dugogodišnja tradicija da se skoro sva venčanja u Veroni održavaju upravo u toj tamnoj odaji, koja vijekovima brižljivo čuva uspomenu na jednu od najvećih ljubavi u istoriji, koju je Šekspir u svojoj drami od sijenske legende pretvorio u sinonim za pravu i najveću ljubav.

Izvor: krstarica.com

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *