Tara – jedna od najljepših planina Srbije

Masiv planine Tare (površine 183 km2) nalazi se u zapadnoj Srbiji, u sjeverozapadnom dijelu, oivičen dubokim kanjonom rijeke Drine, dok mu se ogranci spuštaju ka kremanskoj kotlini i dolini rijeke Đetinje, gdje se oslanja na ogranke Zlatibora.

Područje planine Tare pripada unutrašnjem pojasu Dinarida i sačinjava najzapadniju skupinu iz grupe Starovlaško-raških planina. 

 

Dužina Tare je je 50 km, a širina 22 km. Uglavnom je izgrađena od krečnjaka, prosječne nadmorske visine 1000-1200m. Najviša kota je Kozji Rid 1591m a najniža kota 291m (visina jezera Perućac). Pretpostavlja se da su trijaski krečnjaci, na severnim stranama Tare u tercijeru bili obala Panonskog mora.

Klima je izrazito planinska, ljeta svježa, a zime hladne sa dosta snijega. Kiše su najčešće u maju. Najsuvlji mjeseci su jul i avgust, jesen je sunčana i toplija od proljeća. Prosječna temperatura ljeti je 15,3°C , a zimi iznosi -3,7°C .

Broj sunčanih dana je 62 godišnje a godišnja suma padavina je oko 1000 mm. Prosječna dužina trajanja sniježnog pokrivača je 106 dana uz prosječnu debljinu snijega od 100 cm.

Tara je od 13.jula 1981.god. Nacionalni park, proglašena od strane Narodne skupštine SR Srbije i ohuhvata 19.175 ha. Prostor NP obuhvata: planinu Taru, Crni vrh, Zvezdu, Stolac, kanjon Drine sa Perućcem i okolinu Bajine Bašte. NP Tara je 80% područje šumskih ekosistema. Josif Pančić je na ovoj planini 1875. otkrio endemsku vrstu četinara, nazvanu Pančićeva omorika. Pored Pančićeve omorike značajne su i mečija leska, tisa, božikovina, jeremičak, dervenski različak, božur, paprat rebrača… 

U šumama Tare postoji više od 251 vrste gljiva, od kojih su 3 otrovne. Jedna od njih je Zelena pupavka –najotrovnija gljiva Evrope.

Od 53 vrste sisara koliko ih je zabilježeno na Tari, najatraktivniji su mrki medvjed i divokoze koje na Tari žive i na 290mnv. Tara je najbrojnije stanište mrkvih medvjeda u Srbiji. U šumama Tare ima oko 50 medveda, 300 divokoza, 320 srna i oko 40 divljih svinja. 

Od 135 vrsta ptica 43 su selice, a posebno se ističu i najugroženije vrste poput orlova, sokolova i drugih čistača prirode.

Ribolov na vodama kojima gazduje NP Tara predstavlja pravo uživanje. Ove vodotokove nastanjuje oko 40 vrsta riba (mladica, lipljan, som, šaran, mrena, pastrmka…).

Područje NP Tara obiluje arheološkim nalazištima koja datiraju od neolita do srednjeg vijeka. Poznate su nekropole – stećci u Perućcu, ostaci srednjevjekovnog utvrđenja Solotnik i manastir Rača, zadužbina kralja Dragutina Nemanjića iz 13-og vijeka.

Najpoznatiji turistički lokaliteti na Tari su Kaluđerske Bare, Mitrovac, Zaovine sa svojim jezerima (Zaovinsko i jezero Spajići), Šljivovica, Sokolina, Predov Krst, vidikovci (Banjska i Bilješka stena, Crnjeskovo, Osluša, Sjenič),šetne staze (Banjska stijena, Rača i Jarevac). Ispod sjevernih padina Tare leži varošica Bajina Bašta sa oko 9000 stanovnika.

Izvor: Dnevna doza geografije

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *